Sabırlı Adımlarla Hedefe Doğru

1DSendrom1kk.jpg
 

... Bazen gelişim çok yavaş oluyordu. Böyle zamanlarda insana sanki hiç ilerleme kaydedilmemiş gibi geliyordu ve cesaretim kırılıyordu. İşte o zaman bilgi toplamak ve kaydetmek benim için cok önemli hale geldi. Böylece aydan aya bu kayıtları inceleyebiliyordum ve gerçekten gelişme gösterip göstermediğini anlayabiliyordum. Ayrıca gelişiminin hızlandırılması için neyin değiştirilmesi gerektiğini görmek kolaylaşıyordu.   

 

Şimdi Onun tüm gününün, doğal bir akış içerisinde, öğrenim tecrübesine dönüşmesine uğraşıyorum. Ona önceden tayin ettiğimiz bir yeteneği öğretebilmek için program yapıp ciddiyetle izlemeyi istiyorum. Ama bunun yanı sıra da birlikte geçirdiğimiz amaçsız zamanda da oyunlarımızı ikimizin de öğrenimine kullanmaya çalışarak gözlemdeyim.

 

Önce Onun ne yapmamızı istediğine bakıyorum. Sonra eğer O birşey yapmamızı istemiyorsa ben oyun aracılığıyla eylemi yaratıyorum. Geçmişte çoğu zaman seçimi kendi tempoma göre ayarlıyordum. Eğer ki gerçekten Onun yaptıklarına ve yapmak istediklerine duyarlı olsaydım öğrenimimiz daha hızlı olacakmış !… Şimdi ise benim yapmasını istediğim şeyden çok; kendisinin hali hazırda yaptığının daha iyi bir öğrenim tecrübesi olduğunu görüyorum.

 

Kızım için hedeflerim; Ona kararlı olmayı ve daima kendi yapabileceğinin en iyisini yapmaya çalışmayı, arkadaşlıkları başlatabilmeyi, temiz ve düzenli olmayı, anlaşılır şekilde konusabilmeyi, toplum kurallarına uygun davranışı ve ne istedigine ve nasıl elde edebileceğine karar verme yeteneğini öğretmek.

 

Başka anne/babalar için deneyimlerimden faydalanarak önerilerime gelince;

 

Öncelikle tutarlı olun- Ben kızımla yeterince tutarlı olamadığımdan dolayı güçlük çektim. Bazen kendilerinden istenilenden emin olamıyorlar ve her çocukla olduğu gibi, ve hatta ötesinde; sabırlı, tutarlı tekrarlar gerekiyor.

 

İkinci olarak, öğrenmeyi eğlenceli hale sokun; göreceksiniz ki çok daha başarılı olacaksınız. Şakalaşabilmeniz, gülmeyi bilişiniz çocuğunuzun işbirliği isteğini arttırdığı gibi sizin de enerjinizi çoğaltacak.

 

Üçüncü olarak; çocuklarınızı elinizden geldiğince sık bir şekilde sosyal etkinliklere sokun. Bu Ona yaşıtlarıni izleme ve sosyal davranışı doğal bir izlenimle öğrenme olanağı sağlayacaktır.

 

Dördüncü olarak da; çocuğunuzla birlikte her gün çalışın. Siz mutlaka çoğu şeyi ondan daha iyi ve çabuk yapıyorsunuz ama çocuğunuzun becerisiz uğraşını izlemeye katlanamıyorsanız bile kendinizi müdahele etmekten önlemeyi bilin. Bırakın O yapabildigi kadarıyla yapsın. Başarının zevkini tanıdıkça başarmaya uğraşacaktır.

 

Unutmayın ki her çocuk emek ve sabırla, sevgiyle büyür. Bizimkiler çok daha fazlasını verebileceğimizi bilmeliler.

 

Down Sendrom'lu bir kız çocuğunun annesi.

 

Çeviri: Handan Baykan

 

 

 

 


BebekKokusu
http://www.bebekkokusu.com/